تبلیغات
زیارت عاشورا نماز ارتباط بامحبوب - شیوه نماز خواندن از زبان امام صادق علیه السلام

نماز ارتباط بامحبوب
 
نماز زینت مومن است

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ

حماد بن عیسى گفت : در محضر امام صادق علیه السّلام بودم ، به من فرمود: ((آیا مى توانى نماز را خوب بخوانى ؟)) عرض كردم : ((چگونه نمى توانم و حال آنكه كتاب ((حریز)) را كه درباره نماز نوشته شده است ، از حفظ دارم .))

حضرت فرمود: ((براى تو ضرر ندارد، برخیز و نمازى بخوان تا من ببینم كه چگونه مى خوانى .))
حسب الامر حضرت رو به قبله ایستادم و شروع به خواندن نماز كردم . تمام نماز را از نظر ركوع و سجود به جاى آوردم ، اما حضرت آن را نپسندید و فرمود: ((نماز را خوب نخواندى . واقعا چقدر زشت است براى مردى كه شصت هفتاد سال از عمرش مى گذرد و حال آنكه نمى تواند یك نماز كامل با مراعات حدود كامله آن بخواند.))

من خجالت كشیدم و خود را كوچك دیدم . عرض كردم : ((فدایت شوم ، شما نماز را به من تعلیم دهید.))


پس ، امام علیه السّلام رو به قبله راست ایستادند و دستهاى خود را آزاد گذاردند و انگشتهاى دست آن حضرت به هم گذارده شده بود و مابین دو قدم آن حضرت از سه انگشت باز، و بیشتر فاصله نداشت و انگشتهاى پاى خود را رو به قبله كردند و تا آخر نماز هم رو به قبله بود و با تواضع و حضور قلب گفتند: ((اللّه البر)) و سوره حمد و توحید را با ترتیل (به آرامى و خوبى ) خواندند و بعد از تمام شدن سوره توحید، به قدر یك نفس كشیدن صبر كردند.

بعد دست خود را بلند كرده تا مقابل صورت بردند و در حالى كه ایستاده بودند گفتند: ((اللّه اكبر)) و پس از آن به ركوع رفتند و كف دست را به سر زانو گرفتند. انگشتان آن حضرت از هم باز بود. زانو را به عقب دادند، چنانكه پا راست شد و پشت آن حضرت طورى مساوى شد كه قطره آبى بر آن مى گذاشتند، به هیچ طرفى نمى ریخت . گردن خود را كشیده و سر به زیر نینداختند و چشم را بر هم گذاردند و سه مرتبه به آرامى گفتند: ((سبحان ربّى العظیم و بحمده ))

بعد راست ایستادند و چون خوب ایستادند، گفتند: ((سمع اللّه لمن حمده )) و در همان حال كه ایستاده بودند، دست را تا مقابل صورت خود بلند كردند و گفتند: ((اللّه اكبر)) و بعد به سجده رفتند. دو كف دست را پیش ‍ زانوها، مقابل صورت خود بر زمین گذاردند و انگشتان آن حضرت به هم گذارده شده بود. سه مرتبه گفتند: ((سبحان ربّى الاعلى و بحمده )).

اعضاى بدن خود را از یكدیگر باز گرفته و بر هم نگذارده بودند (در حال سجده دست را به بدن نچسبانیده و بدن را بر پا نگذارده بودند) و بر هشت موضع بدن خود كه به زمین گذارده بودند، سجده كردند كه پیشانى و دو كف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا و سر بینى باشد.

بعد از نماز فرمودند: گذاردن هفت موضع در وقت سجده به روى زمین واجب است كه پیشانى و دو كف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا باشد. و اما گذاردن بینى بر زمین سنت (مستحب ) است و آنها همان مواضع است كه خدا در قرآن فرموده است :
و انّ المساجد للّه فلا تدعوا مع اللّه احدا

و مسجدها از آن خداست و با وجود خداى یكتا كسى را به خدایى مخوانید.

پس از آن سر از سجده برداشتند و وقتى نشستند گفتند: ((اللّه اكبر)) و به ران چپ نشسته ، پشت پاى راست را بر كف پاى چپ گذاردند و گفتند ((استغفر اللّه ربّى و اتوب الیه )) و دوباره در حالى كه نشسته بودند. گفتند: ((اللّه اكبر)) و بعد به سجده دوم رفتند و مانند سجده اول ، سجده دوم را تمام كردند.

و در ركوع و سجود هیچ یك از اعضاى بدن را بر یكدیگر نگذارده بودند و موقع سجده آرنج دست خود را باز نگاه داشته و به زمین نگذارده بودند. در حال تشهّد خواندن ، انگشتان دست آن حضرت از یكدیگر باز بود و به این كیفیّت دو ركعت نماز خواندند و چون از تشهّد فارغ شدند، فرمودند: ((اى حماد، این چنین نماز بخوان ))(1)

1-واعظ خانواده ، ص 52 به نقل از كافى ، كتاب الصلوة .





طبقه بندی: نماز، 
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 19 خرداد 1393 توسط سیدمحسن چاوشی
ذکر روزهای هفتهآیه قرآن تصادفی
تمامی حقوق مطالب برای نماز ارتباط بامحبوب محفوظ می باشد